“De food movement wordt vooral vertegenwoordigd door witte, welgestelde mensen”, zo stelt het initiatief Color of Food. Dit terwijl voor de integriteit en het succes van de beweging een verbinding tussen etnische achtergrond en voedsel essentieel is. Via hun zojuist gelanceerde Color of Food Directory willen ze boerenbedrijven en voedselinitiatieven die geleid worden door ‘mensen met een kleurtje’ voor het voetlicht brengen.

Youth of color HAVE to understand, break and then speak out on the stigmas that communities of color carry in regards to agriculture; from Black field slave images to Latino migrant farm labor correlations. We have to repaint those pictures and show that farming can be empowering and give us sovereignty if we fight for it. [Natasha Bowens, initiatiefnemer van The Color of Food en Brown.Girl.Farming]

Turk op de trekker

Het deed me weer afvragen of we nou in Nederland al eens wat meer gekleurde boeren beginnen te krijgen. Het Nederlandse boerenbedrijf wordt vaak van vader op zoon overgedragen. Moeilijk om als nieuwe ondernemer tussen te komen, uberhaupt. Tel daarbij op dat de meeste Nieuwe Nederlanders in de stad wonen en weinig binding hebben met het Nederlandse platteland. De kans op een Surinaamse varkensboer of Marokkaanse geitenhouder is dan ook vrij klein.

Groen onderwijs minder wit

Meerdere projecten in Nederland richten zich op voedsel als motor voor sociale cohesie of op de allochtoon als nieuwe doelgroep voor afzet van lokaal voedsel. Kamelenmelk, geitenkaas, Turkse yoghurt uit Nederland, je kent het. Naast deze projecten wordt er gewerkt aan de instroom van allochtone studenten in het groene onderwijs, dat toch eigenlijk vooral wit is. Maar een vluchtige blik op de Wall of Fame van het meerjarenprogramma Kleur in Groen dat hier mee bezig is laat vooralsnog geen gekleurde boeren zien. Ondanks het feit dat diverse mensen die de pagina bevolken opgegroeid zijn op een boerderij. Misschien moeten we gewoon nog wat geduld hebben.

Van Mellouki Cadat, die voor Netwerk Platteland aan het project Meer kleur in groen buitengebied werkte, leerde ik dat in andere culturen vaak veel meer verse groenten worden gegeten. Dat de lokale groenten met een vlekje ‘echter’ overkomen dan de per stuk verpakte paprika’s uit de AH. Dat er meer samen wordt gekookt en gegeten. Slow Food in optima forma. (Over Slow food gesproken, hoe gekleurd zijn de vooral stedelijke (?) jongeren van de Youth Food Academie dit jaar?)

Waar is de gekleurde voedselproducent?

Maar waar is die gekleurde voedselproducent? Of waar moet hij vandaan komen? Zou onze Nederlandse color of food directory alleen bestaan uit voedselinitiatieven, geen boerenbedrijven? Ik kijk wel hoopvol naar de stads- en randstedelijke landbouw. Wellicht leveren de zorgboerderijen rondom de stad enthousiaste allochtone boeren-in-spe op. Of speelt het door Will Allen geïnspireerde UIT JE EIGEN STAD hierin straks een rol.

Be Sociable, Share!

• 

Categorie: lokaal voedsel l Tags: allochtonen, ethnic foods, foodrevolution, lokaalvoedsel l Comments RSS Feed »